De volle maan als beste vriend

Jannie Regnerus – De volle maan als beste vriend (2005) *

Twee jaar woonde Jannie Regnerus in Mongolië. Ze leefde in de grauwe hoofdstad Ulaanbaatar en was te gast bij nomadenfamilies op het kleurrijke platteland, zowel op de steppe als in de Gobi-woestijn. Ze beleefde avonturen die zich alleen dáár kunnen afspelen. Later verbleef ze een jaar in Japan en raakte gefascineerd door het schijnbare contrast tussen een bevolking die technologie als vanzelfsprekend omarmt en tegelijkertijd leeft met goden en geesten en magische rituelen in stand houdt. In deze bundeling, die zowel De volle maan als beste vriend als Het geluid van vallende sneeuwbevat, kijkt de lezer door de ogen van Jannie Regnerus en ondergaat dezelfde betovering die haar destijds overkwam.

Inmiddels enkel nog als een bundel verkrijgbaar, maar in de wereld van de reisverhalen is Volle maan als beste vriend altijd ondergesneeuwd door het bekendere broertje Het gelui van vallende sneeuw, ook al zijn ze beiden geschreven door Jannie Regnerus. Dat is zonde, want het verhaal van Mongolië verdient meer dan genoeg aandacht puur om zichzelf.
Mongolië is bij weinigen bekend. Het is geen populaire vakantiebestemming zoals Japan, Vietnam, China, Nepal. Het is afgelegen, uitgestrekt, leeg. En juist dat is de charme die Volle maan als beste vriend heel erg goed weet vast te leggen. Regnerus geeft het land zijn charme terug, en kietelt tegelijk je nieuwsgierigheid terwijl je zit te lezen. Met wat onbedoeld drama erbij, wordt het haast een roman. Dus wie nog eens van plan is door Azië te reizen, moet deze titel van tevoren zeker eens lezen. Misschien verleg je je route dan toch nog even.

– Linda Leestemaker